Acht minuten oud

Ga in de zon staan en houd je gezicht omhoog. Wat je op je huid voelt, is onderweg geweest. Het licht dat je nu raakt, vertrok acht minuten en twintig seconden geleden bij de zon.

En daarvoor was het al veel langer bezig. De energie ontstaat diep in de kern en moet zich naar buiten worstelen, botsing na botsing door de dichte lagen erboven. Schattingen voor die tocht lopen uiteen van duizenden tot honderdduizenden jaren. Pas daarna gaat het in één rechte lijn de ruimte in.

Voor het licht zelf duurde die reis geen moment. Wat met de snelheid van het licht gaat, kent geen tijd. Het is oeroud en tegelijk zo jong als nu. En dan landt het op je wang.