Woorden op een gevoel

Je zit tegenover iemand en het lukt niet om te zeggen wat er is. Het is te groot, of te warrig, of je bent bang dat het gekker klinkt dan het is.

In een onderzoek kregen mensen foto's te zien van boze en bange gezichten. De ene groep moest alleen kijken, de andere moest er een woord bij kiezen: boos, bang. Zodra dat woord er was, werd het alarmgebied in hun brein rustiger, de amygdala.

Zeggen wat je voelt haalt het gevoel dus niet weg, maar het zet er een rand omheen. Iets zonder naam vult de hele kamer. Iets met een naam heeft een vorm.

Daarom helpt praten. Niet omdat de ander het oplost, maar omdat jij het hardop hoort.