De zenuwen voor een aai

In je huid lopen zenuwen voor van alles. Voor druk, voor pijn, voor warm en koud. En dan is er een soort die nergens goed voor lijkt.

Ze reageren niet op een tik en niet op een prik. Ze gaan pas vuren bij een langzame, zachte streling, ongeveer drie centimeter per seconde. Precies de snelheid waarmee mensen elkaar over een arm aaien, overal ter wereld, zonder dat iemand dat heeft afgesproken. En hun signaal gaat niet naar het deel van het brein dat uitrekent wát je aanraakt, maar naar het deel dat er gevoel van maakt.

We hebben dus zenuwen die alleen voor troost bestaan.

Een hand op een rug is geen beleefdheid. Het is een kanaal, en het lag er al klaar.