De glimlach die verdwijnt

In Parijs hangt een klein schilderij achter dik glas. Elke dag schuifelen duizenden mensen erlangs voor een paar seconden. Maar wie echt kijkt, ziet iets vreemds. Kijk de Mona Lisa in haar ogen, en ze glimlacht naar je. Kijk naar haar mond, en de glimlach is weg.

Dat is geen toeval. Leonardo da Vinci legde haar mondhoeken in zachte schaduw, laagje over laagje, zonder één harde lijn. Vanuit je ooghoeken zie je de glimlach wel, maar zodra je recht kijkt, lost hij op. Leonardo werkte ruim vijftien jaar aan dit ene gezicht en nam het overal mee naartoe, tot aan zijn dood. Af vond hij het nooit. Misschien is dat wat je voelt als ze naar je kijkt: een schilder die niet kon stoppen.